மதன் கார்க்கி

தீத்திரியாய் ஆனேன் உந்தன் அன்பிலே…
சீறி தீண்டல் இன்ப தீ எந்தன் மேலே…
என் மீதி வாழ்வில் நீ வேண்டுமே…
உயிர் ஆனாய் என்றால் அது போதுமே…

ஈசனே எங்கள் ஈசனே…
மீண்டுவந்த எங்கள் ஈசனே…
பொல்லாத பொல்லாத இருட்டு எல்லாம்…
அவன் ஒரு கண்ண தொறந்ததும் முடிஞ்சிருச்சி…
சொல்லாத கொல்லாத கொடுமையெல்லாம்…

என் ரோஜா நீயா…
என் உயிரே நீயா…
என் அஞ்சலி நீயா…
கீதாஞ்சலி நீயா…

அழகியே… மோி மீ மோி மீ… அழகியே…
பிளிா்ட் வித் மீ கெட் ஹை வித் மீ… அழகியே…
கோவம் வந்தா கூச்சம் வந்தா டோன்ட் ஒா்ாி …
அழகியே ஹே அழகியே…

குருமுகில்களை சிறுமுகைகளில் யார் தூவினார்…
மழைகொண்டு கவிதை தீட்டினார்…
இளம்பிறையினை இதழ் இடையினில் யார் சூட்டினார்…
சிரித்திடும் சிலையை காட்டினார்…

மாயவா தூயவா மலர் சூட வா…
மழையாகி எனில் வீழ வா…
மாதவா யாதவா குழல் ஊதவா…
இதழோடு இசையாக வா…

பூம்பாவையே அச்சம் ஏனடி…
வெட்கம் ஏனடி அதையுதிர்த்து…
ஆடவாவென அழைக்கிறேனே…
பெண்ணே முன்னே வா வா…