ஷங்கர் மகாதேவன்

நியூயார்க் நகரம்

நியூயார்க் நகரம் உறங்கும் நேரம்…
தனிமை அடர்ந்தது…
பனியும் படர்ந்தது…
கப்பல் இறங்கியே…
காற்றும் கரையில் நடந்தது…

தாலாட்டும் காற்றே வா…
தலை கோதும் விரலே வா…
தொலை தூர நிலவே வா…
தொட வேண்டும் வானே வா…

இல்லை இல்லை சொல்ல ஒரு கணம் போதும்…
இல்லை என்ற சொல்லைத் தாங்குவதென்றால்…
இன்னும் இன்னும் எனக்கோர் ஜென்மம் வேண்டும்…
என்ன சொல்லப் போகிறாய்…

மேற்கே மேற்கே மேற்கேதான்…
சூரியன்கள் உதித்திடுமே…
லைலை லைலை லைலைலே…
சூரியன்கள் உதித்திடுமே…
மின்னலும் மின்னலும்…

தீயாக தோன்றி ஒளியாகும் வேலா…
வான் மேகமாய் மழை ஊற்றுவாயே…
வாராத போதும் வரமாகும் வேலா…
கரம் நீட்டியே அருள் ஊற்றுவாயே…

சரக்கு வச்சிருக்கேன்…
இறக்கி வச்சிருக்கேன்…
கருத்த கோழி முளகு போட்டு…
வறுத்து வச்சிருக்கேன்…

மார்ஸ்ல இவன் பொறந்தான்…
வீனஸ்ல இவ பொறந்தா…
கிரகங்க இரண்டுத்துக்கும் இருக்கும்…
பாலம் எது…

ஹே… சொட்டவாள சொட்டவாள…
சொட்டவாளக் குட்டிபோல…
சொக்கவைக்க வந்திருக்க சுந்தரி…

கட்டிபுடி கட்டிபுடிடா…
கண்ணாளா கண்டபடி கட்டிப்புடிடா
கட்டில் வரை போட போறேன்டா…
வழியே கட்டி விட்டு கட்டிப்புடிடா…

தனியே தன்னந்தனியே…
நான் காத்துக் காத்து நின்றேன்…
நிலமே பொறு நிலமே…
உன் பொறுமை வென்று விடுவேன்…