வைரமுத்து

ஆகாய சூரியனை ஒற்றை ஜடையில் கட்டியவள்…
நின்றாடும் விண்மீனை நெற்றி சுட்டியில் ஒட்டியவள்…
இவள்தானே எரிமலை அள்ளி மருதாணி போல் பூசியவள்…

கண்ணீரே கண்ணீரே…
சந்தோஷக் கண்ணீரே…
கண்ணீரே…
தேடித் தேடித் தேய்ந்தேனே…
மீண்டும் கண்முன் கண்டேனே…
பெண்ணே பெண்ணே…

பூங்காற்றிலே உன் சுவாசத்தை…
தனியாக தேடி பார்த்தேன்…
கடல் மேல் ஒரு துளி வீழ்ந்ததே…
அதைத் தேடி தேடி பார்த்தேன்…

போறாளே பொன்னுத்தாயி…
பொல பொலவென்று கண்ணீர் விட்டு…
தண்ணீரும் சோரும் தந்த மண்ணை விட்டு…