கார்த்திக்

தாள் என் மனமென அதில் வரைந்தாள்…
செந்நிறமென நிறைந்தாள்…
குந்தவை நெருப்பில் எரிந்தவை…
சொல்லாமல் உறைந்தவைதானே…

மீண்டும் மீண்டும் ஓயாமல் காதல் நெஞ்சை அள்ளும்…
நீயே எந்தன் சுக வாசல்…
கல்லும் முள்ளும் கண்டாலும் உண்மை காதல் வாழும்…
உன்னில் நானே கண்ட வேதம்…