Tag: பிரதீப் குமார்

கானல் நீராய்

கானல் நீராய் கடக்கும் வழியில் தெரியும் சுனையே… வானம் தீண்டும் தன் வாழ்வை மீட்டும் பல விழுதாய்… யாதும் நீயாய் உலகம் சுழலும் சுழலும் தனியே…

இரவிங்கு தீவாய்

இரவிங்கு தீவாய் நம்மை சூழுதே… விடியலும் இருளாய் வருதே… நினைவுகள் தீயாய் அலை மோதுதே… உடலிங்கு சாவாய் அழுதே…

சுழலும் இருளில்

சுழலும்… சுழலும்… இருளில்… இருளில்… உறங்கும்… உறங்கும்… கனவை… ஓர் நினைவும்… ஓர் நினைவும்… கதறி… கதறி… அழைத்தாள்… அழைத்தாள்… கவிதை…

தங்கச் செல

வாடி என் தங்கச் செல… நீ இல்லாட்டி நான் ஒன்னுமில்ல… என் ஜோடியா நீ நிக்கையில… வேறென்ன வேணும் வாழ்க்கையில…

கண்ணம்மா

பூவாக என் காதல் தேனூருதோ… தேனாக தேனாக வானூருதோ… கண்ணம்மா… கண்ணம்மா… கண்ணிலே என்னம்மா…

யார்தான் கண்டாரோ

யார்தான் கண்டாரோ… யார்தான் கண்டாரோ…கருவில் இருந்து இருளில் தொடங்கும்… மரண விடியல்… யார்தான் கண்டா… ரோ… கனவு பிழைக்க நினைந்து கதறும்…

காத்தெல்லாம் பூ மணக்க

காத்தெல்லாம் பூ மணக்க… கடலெல்லாம் மீன் சிரிக்க… ஊத்தாட்டம் உன் வனப்பு… உள்ள வந்து பூந்திருச்சே… பாக்காத ஜோதி எல்லாம்… பார்த்தேனே உன் முகத்தில்…

வெரி வெரி பேடு

வெரி வெரி பேடு… பேடு டு த கோர்… வெரி வெரி பேடு… பேடு டு த கோர்… காக்கி கலரு காக்கி கலரு… எதுக்கு எங்கள…