புரியாத புதிர்

இறுக்கம் தளர்த்து பூவென எனை கிடைத்து…
மயக்கம் கலைக்க நீரென முத்தம் தெளித்து…
பறக்கிறேன் நான் அழைத்துபோ நீ இன்னும் மேலே…

வெள்ளை கனவு ஒன்று உள்ளே நுழைந்தது…
கண்கள் இருளுதடி…
என் மொத்த புலன்களும் மெல்ல…
எழுந்து வந்து ஏதோ சொல்லுதடி…

மழைக்குள்ளே நனையும்…
ஒரு காற்றை போல அல்லவா மனம்…
உன்னை பார்க்கும் போதில்…
எந்தன் வார்த்தை ஊமை எனவே மாறும்…